Świat roślin

Wszyscy znamy kolorową celozje, większość wie, jak wygląda szarłat, a ile osób zna iresynę? Niewiele. Skoro dwa pierwsze gatunki cieszą się dużą popularnością, tym bardziej na zainteresowanie zasługuje iresyna, choćby ze względu na bliskie pokrewieństwo. Wymienione rośliny należą do barwnej rodziny amarantowatych (Ama-rantbaceae) i od dawna uprawiane są dla rzadkiej urody kwiatostanów bądź liści. O ile celozja często trafia do mieszkań razem z zasuszonymi kwiatostanami szarła-tu, o tyle iresyna skromnie rośnie na miejskich kwietnikach. Rzadko kto wykorzystuje jej atrakcyjne ulistnienie cło dekoracji pomieszczeń. Może więc warto się przekonać, że jest to niezwykle ozdobna roślina, a cło tego bardzo łatwa w uprawie.
Iresine herbstii, nazywana czasami aszyrantusem (od spolszczonej drugiej nazwy łacińskiej - Acbyrantbes uerscbajfeltii), rośnie w południowej Brazylii, tworząc niewysokie krzewy. Cała roślina jest intensywnie purpurowoczerwona. Szerokie liście mają charakterystyczne wcięcie na szczycie blaszki, co upodabnia je do liści miłorzębu. Niepozorne kwiaty nie mają żadnego znaczenia dekoracyjnego. Obok typowego gatunku uprawia się również odmiany botaniczne. Na przykład liście gatunku Iresine herbstii var. aureoreticulata są jasnozielone z żółtym unerwieniem, a Iresine herbstii vm. wallisiisą mniejsze, ale ładnie brązowoczerwone. Ogrodnicy bardzo cenią sobie również inny pochodzący z Ekwadoru gatunek - Iresine lindenii (syn. Acbyrantbes lindenii). Roślina ma zupełnie inny wygląd, ze względu na ostro zakończone liście, też purpurowo przebarwione.
Nie bez znaczenia dla uprawy pokojowej jest łatwość, z jaką ukorzeniają się sadzonki obu gatunków. W krótkim czasie jesteśmy w stanie wyprodukować bardzo dużo roślin na potrzeby zarówno własne, jak i sąsiadów.

(Reklama: )